กราบเรียนมายังพี่น้องที่เคารพรักทุกคน

ระพี  สาคริก

๒๗ มิถุนายน ๒๕๕๕

…………………..

                ก่อนอื่นหลายคน คงได้อ่านข้อเขียนจากผมที่ฝากไว้เป็นความรู้เกี่ยวกับการพัฒนาสังคม โดยเฉพาะชนบท ซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญที่สุดของเรา

                ในปัจจุบันชาติไทยเหลือแต่ปลาย ส่วนพื้นฐานมันอ่อนจนแทบไม่มีอะไรเหลืออยู่แล้ว ซึ่งเราจะต้องช่วยกันฟื้นฟู กู้ชาติบ้านเมือง ไม่เช่นนั้นเราคงอยู่ไม่ได้

                พื้นฐานสำคัญที่สุดนั้นมันอยู่ที่จิตใต้สำนึกเราเอง แม้กระทั้งถูกตาหน้าว่าคนไทยลืมง่าย ดูถูกของเล็ก คนไทยมองข้ามสิ่งที่อยู่ใกล้ตัว เช่นนี้เป็นต้น

                เหมือนรถยนต์ที่มันวิ่งเร็วเกินไป จนกระทั่งในที่สุดก็เกิดอุบัติเหตุ ทำให้คนตาย

                ขณะนี้ผม ควรหวนกลับมาทำงานการศึกษาทางเลือกซึ่งเราต้องใช้ชีวิตลงไปสู่ชนบท และทุ่มเทให้อย่างสุดชีวิต

                ปีนี้ ผมมีอายุ ๙๐ แล้ว บรรดาลูกศิษย์ลูกหา โดยเฉพาะเธอทุกคนที่เข้ามาช่วยกันจัดงานฉลองให้ผม แต่ผมได้กล่าวฝากไว้แล้วว่าจะไม่เอางานชนิดที่ว่ารื่นเริง แสดงความยินดี ขอให้ทำในสิ่งที่มีสาระ มีความรู้ เพื่อกู้ชาติบ้านเมือง

                ต่อไปนี้ทุกเดือน นับตั้งแต่เดือนสิงหาคม ไปจนธันวาคม จะมีการปาฐกถา ในหัวข้อที่เป็นความรู้ อาทิเช่น วันที่ ๙ สิงหาคม จะพูดเรื่อง วัฒนธรรมกับประเพณีของไทยที่มีมาเป็นเวลาช้านาน และมีพื้นฐานอยู่ที่การเกษตร ส่วนเดือนกันยายนนั้น จะพูดเรื่องครูเกษตรในอดีต

                จนกระทั่งถึงธันวาคม จะพูดเรื่องการเกษตรของไทย จะไปทางไหนกันแน่

                สุดท้ายก็คือ วิธีการที่เราทำงานโดยไม่หลงตัวเอง ซึ่งการปาฐกถาทุกครั้งคาดว่า จะจัดที่อาคาร ๕๐ ปี ของ ม.เกษตรศาสตร์ และมีการถ่ายทอดทางสื่อร่วมด้วย

                โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ม.เกษตรศาสตร์ ในยุคปัจจุบัน มันทรุดโทรม อาจกล่าวว่า “หลับสนิท”ทั้งๆที่ใช้เงินงบประมาณแผ่นดินรวมทั้งค่าใช้จ่ายที่ได้จากแรงกายคนไทย ซึ่งนับว่าเป็นการสูญเสียอย่างสำคัญ

                ผมต้องขออภัยที่อาจเขียนมาให้เธออ่าน ผ่านสื่อเทคโนโลยีอันนี้น้อยลงไป เพราะต้องออกไปทำงานสู่ชนบทมากยิ่งขึ้น

                ขณะนี้ผมกำลังเร่งทำงาน เขียนหนังสือ สถิติศาสตร์ รวม ๒ เล่ม เพื่อให้เสร็จเร็วที่สุด

                เพราะสถิติศาสตร์นั้น จำลองมาจากหลักธรรมมะทั้งหมด หลายคนอาจบ่นว่าวิชานี้มันยาก แต่ถ้าเธอเป็นคนปฏิบัติธรรมให้ถึงจุดหนึ่ง แล้วจะรู้ว่าวิชานี้ไม่ยากเลย อยู่ที่ความพยายามของเธอทั้งหลาย

                การศึกษาที่ดี เป็นสิ่งสำคัญที่สุด ทุกวันนี้การศึกษาเรามี แต่การศึกษาที่ดีเราขาด จึงกราบเรียนมาเพื่อทราบ

                                เลือดไทยไหลริน               ทาแผ่นดินไว้ชื่อ

                ให้โลกรู้ล่ำลือ                               ว่าเลือดไทยกล้าหาญ

                เลือดไทยไหลหลั่ง                        ดุจน้ำเต็มฝังไหลดั่งลำธาร

                ท่วมแผ่นดินทอง                         บ้านพี่เมืองน้อง กันทุกถิ่นฐาน

                เลือดไทยเจ้าเอ่ย                           ไหลเลยมานี่

                ปรองดองน้องพี่                           อย่ามีร้าวราน

                เราต้องช่วยกันกอบกู้แผ่นดินพื้นนี้ ด้วยพื้นฐานที่เป็นใจเดียวกัน และมีความซื่อตรงรวมทั้งซื่อสัตว์สุจริต ใครคิดคดทรยศแผ่นดิน โกงกินชาติ เราจะให้อภัยไม่ได้ คงต้องรักษากฎระเบียบ บนที่อยู่บนพื้นฐานความชอบธรรมเอาไว้อย่างดีที่สุด   

                ตัวฉันเองเกิดมา ก็ Count Downแล้ว ไม่ใช้Count Downแต่เพียงวันปีเก่าปีใหม่เท่านั้น ดังนั้นจึงต้องทำงานทุกลมหายใจ เพื่อคุ้มค่ากับที่เกิดมาในชาตินี้ แล้วฉันจะตายอย่ามีความสุข

                ขอให้เธอทุกคนจงโชคดี และมีกำลังใจที่จะทำในสิ่งที่ดีงาม ฝากไว้แก่แผ่นดินถิ่นเกิด

Share this post